توسط : 
معبد مان مو، یکی از قدیمیترین معابد هنگ کنگ و یک بنای تاریخی اعلامشده، مکانی سرشار از آرامش و حال و هوای عرفانی است. این معبد به خدایان ادبیات (مان) که قلمی در دست دارد و خدای جنگ (مو) که شمشیری حمل میکند، تقدیم شده است.
این معبد در سال ۱۸۴۷ و در دوران سلسله چینگ توسط تاجران ثروتمند چینی ساخته شد. معبد مان مو علاوه بر اینکه محلی برای عبادت بود، به عنوان دادگاه حل و فصل اختلافات محلی در زمان عدم اعتماد بین چینیها و استعمارگران نیز عمل میکرد. سوگندهایی که در این معبد تائوییستی یاد میشد (اغلب همراه با سر بریدن آیینی یک خروس) مورد قبول دولت استعماری بود.
در بیرون از ورودی اصلی معبد، چهار پلاک طلایی بر روی تیرکهایی قرار دارند که در گذشته در مراسمها حمل میشدند. دو پلاک به توصیف خدایان معبد میپردازند، یکی درخواست سکوت و احترام در محوطه معبد را دارد و دیگری به زنان در دوره قاعدگی هشدار میدهد که وارد تالار اصلی نشوند. در داخل معبد، دو صندلی چوبی کنده کاری شده مربوط به قرن نوزدهم وجود دارد که در گذشته برای حمل مجسمه دو خدا در مراسمها استفاده میشدند.
بخش جذاب و دودی معبد، به دلیل وجود ردیفهایی از مارپیچهای بزرگ و خاکی رنگی است که از سقف آویزان شدهاند و شبیه قارچهای بزرگ در یک باغ وارونه به نظر میرسند. اینها سیمهای عود هستند که توسط زائران به عنوان نذر سوزانده میشوند.
در کنار معبد، تالار “لیت شینگ کونگ” یا “قصر مقدسین” قرار دارد که محلی برای عبادت دیگر خدایان بودایی و تائوئیستی است. همچنین تالار دیگری به نام “کونگ سور” یا “محل گردهمایی عمومی” وجود دارد که پیش از معرفی سیستم قضایی مدرن، به عنوان دادگاهی برای حل و فصل اختلافات در جامعه چینیها عمل میکرده است. روی کتیبه ورودی این تالار نوشتهای قرار دارد که از واردشوندگان میخواهد منافع خودخواهانه و تعصباتشان را پشت در بگذارند. همچنین فالگیرهایی در داخل معبد به کار خود مشغول هستند.
